Γρ. Θρησκευτικού : ...ἆρον τόν σταυρόν σου...και του αδελφού σου - Σύλλογος Μέριμνας Εργαζομένων Λιμενικού Σώματος

Σύλλογος Μέριμνας Εργαζομένων Λιμενικού Σώματος

Πολιτιστικός Σύλλογος Μέριμνας Εργαζομένων Λιμενικού Σώματος Αρ.Μητρώου 5253/19

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2019

Γρ. Θρησκευτικού : ...ἆρον τόν σταυρόν σου...και του αδελφού σου


Εορτή της Σταυροπροσκυνήσεως την Κυριακή που μας πέρασε. Εορτή των Αγίων Πάντων, κατά κάποιο τρόπο. Γιατί όλοι έχουμε κάποιο Σταυρό να σηκώσουμε. Απλά κάποιοι τον σηκώνουν αγόγγυστα, άλλοι γκρινιάζοντας και άλλοι τον αρνούνται. Κλείνουν τα μάτια και παραιτούνται από την πραγματικότητα. Ο Χριστός μας έδωσε το παράδειγμα ανεβαίνοντας ο ίδιος, αν και Θεός, επάνω στο Σταυρό. Αρχικά ζήτησε, αν γίνεται, να μη πιει το πικρό ποτήριο της Σταύρωσης αλλά τελικά επέλεξε να μη γίνει το δικό Του θέλημα αλλά του Πατέρα Του.
Άρνηση λοιπόν του Σταυρού σημαίνει άρνηση της ζωής. Άρνηση του Σταυρού σημαίνει άρνηση της Ανάστασης. Δύσκολος όμως ο Σταυρός. Ακόμη και τον Χριστό τον βοήθησε κάποιος άνθρωπος, ο Σίμων ο Κυρηναίος, να κουβαλήσει το Σταυρό Του. Αδιάφορα λοιπόν με το αν κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν εκούσια το Σταυρό τους ή είναι κάτι που επιβάλλεται από την ζωή, που όντως κάποιες φορές είναι σκληρή, εμείς οφείλουμε σε όσους προσπαθούν να σηκώσουν το Σταυρό τους, να τους βοηθούμε όπως έκανε και ο Κυρηναίος. Γι’ αυτό και το Γραφείο μας περιμένει τη δική σας συνεισφορά με διάφορα είδη τα οποία θα παραδοθούν στον Ιερό Ναό Τριάδας Νικαίας – Κορυδαλλού για να ανακουφίσουν τις υλικές αλλά και ψυχικές ανάγκες 300 οικογενειών. Και λέω και ψυχικές επειδή όσοι λάβουν τα δέματα με τα αγαθά δε θα απαλύνουν μόνο κάποιες υλικές ανάγκες τους αλλά κυρίως θα νιώσουν την αγάπη και την αλληλεγγύη μας.
Βέβαια μερικές φορές ο Σταυρός μοιάζει ασήκωτος. Όπως λ.χ. τώρα τελευταία που χάθηκαν δύο εν ενεργεία συνάδελφοί μας. Ο Ιωάννης και ο Νικόλας. Μοιάζει αδιέξοδη η κατάσταση. Δεν ξέρεις πώς να την αντιμετωπίσεις. Έρχεται όμως η ίδια η ζωή και μέσα από το μαύρο βγάζει το λευκό. Μέσα από το πένθος ξεπηδάει η ελπίδα. Στην πορεία από την εκκλησία της Παναγίτσας στην Αίγινα προς το κοιμητήριο, όπου συνοδεύσαμε το Νικόλα, η αίσθηση που είχαμε όλοι ήτανε ότι περιφέρουμε γύρω από την πόλη της Αίγινας το κουβούκλιο του επιταφίου. Η ελαφριά συννεφιά του ουρανού, το διακριτικό άρωμα των λουλουδιών, η αναζωογονητική αύρα της θάλασσας, η βυζαντινή ψαλμωδία, η γλυκύτητα της στιγμής συνέτειναν σε αυτή την αίσθηση. Κι αμέσως πηγαία μας ήρθε ο συνειρμός ότι όπως ο Χριστός αναστήθηκε μετά από τρεις ημέρες έτσι και ο Νικόλας μας και ο Ιωάννης μας και ο κάθε άνθρωπός μας θα αναστηθεί, όπως μας υποσχέθηκε Εκείνος, για να ζήσει στην Αιωνιότητα.
Ας μην απαρνούμαστε λοιπόν το Σταυρό μας, ας τον σηκώνουμε όσο γίνεται αγόγγυστα και ας βοηθούμε και τους άλλους, αν και όσο μπορούμε, να σηκώνουν το δικό τους. Ο Θεός άλλωστε, αν του το ζητήσουμε, θα είναι δίπλα μας για να σηκώσει το δικό μας. Αμήν. Γένοιτο.

Υ.Γ. Τα είδη που μπορείτε να φέρνετε στο Γραφείο Θρησκευτικού είναι λάδι, μακαρόνια, ρύζι, κριθαράκι, τοματοπολτό, γάλα εβαπορέ, φασόλια, φακές, μπισκότα και απορρυπαντικά. Παρακαλείσθε όπως τα προσκομίσετε μέχρι την Παρασκευή 19 Απριλίου, ώστε να παραδοθούν έγκαιρα για την εορτή του Πάσχα. Φυσικά απευθυνόμαστε, λόγω απόστασης, κυρίως στους συναδέλφους που βρίσκονται στο Νομό Αττικής. Άλλωστε, οπουδήποτε και να είμαστε, πάντα θα υπάρχει κοντά μας κάποιος αδελφός που θα μπορούμε να ενισχύσουμε. Θερμές ευχαριστίες εκ των προτέρων.